ik heb al vaak gezegd dat ik supertrots ben op onze leerlingen, maar vandaag deden ze me weer glimlachen. Stel u voor: je zit in een kring en vraagt: "Heeft er iemand iets te vertellen?"
En dan reis je van de Polders, naar de krijtrotsen in het noorden van Frankrijk, door de Eurotunnen naar Colombus, om het zout & de modder van de Dode Zee niet te vergeten, het bekijken van een koninginbij, een vuursteen en een oude diaprojector. Een mysterieus dier gemaakt door Arnaud. Een namiddag ploeteren in de tuin, waarbij we ook meetkunde niet uit het oog verliezen: vierkante meter, vormleer,...
Dit maakt me gelukkig! U ook? Laat het ons weten!
